НУЛЬ БУЛЬ-БУЛЬ

Рейтинг:

:: Ішло трое бабуль,
Бачаць, на дарозе - нуль.

Сталі бабкі ўперабой
Разважаць паміж сабой:

- Што рабіць і як тут быць,
Як знаходку падзяліць?

Было б толькі двое нас -
Разабраліся б ураз,

Падзялілі б адмыслова:
Кожнай - роўная палова

Па памеру, па вазе -
Кожнай бабе па дузе.

Кожнай - роўна паўкруга:
Мне - дуга, табе - дуга,

Жаль, што так у нас не выйдзе -
Вельмі ж трэцюю пакрыўдзім...

Трэцяя сказала: - Не,
Будзе вам і будзе мне.

Дзякуй, дзякуй вам, бабусі,
Ў крыўдзе я не застануся.

Мілыя мае падругі,
Забірайце свае дугі.

З вашага дазволу я
Вазьму дзірку ад нуля.

Дзякуй вам, што памаглі
Мне застацца пры нулі,

Бо навокала
Нуля
Круціцца
Уся зямля.

На ўвесь свет
Праславіў Нуль
Сваё прозвішча -
Буль-Буль.

Добра дзецям быў знаём
Круглым тварам,
Круглым лбом.
Малачко любіў, булён,
Возьме бутлю - і нагбом:
Буль, буль, буль,
Буль, буль, буль,
Гляне,
А на дне ўжо -
Нуль.

Нуль Буль-Бульчык круглатвары,
Не любіў ён акуляры,
Бо замест вачэй былі
Ў Буля круглыя нулі.

І заместа носа - нуль,
А пад носам: буль, буль, буль.

І заместа рота - нуль,
Вось адгэтуль і дасюль,
А то, можа, і шырэй,
І вышэй нулёў - вушэй.

Матчын сын, унук бабульчын,
Быў ён самы лепшы вучань.
Не гарэзнік-беспрытульнік,
Нуль Буль-Буль быў круглы нульнік.

Больш за ўсё любіў Нуль-Буль
З мыла бурбалкі: буль, буль.

Як пачне ў саломку дзьмуць -
Пухіры плывуць, плывуць
І па небе, па зямлі -
Каляровыя нулі.

А аднойчы выдзьмуў шар,
Што падняўся вышай хмар.
І тады падумаў Буля:
«Выдзьму я зямную кулю.
Хай яшчэ адна зямля
Круціцца вакол нуля».

Але мыла
Не хапіла,
Мыла
Буля
Пагубіла.

Так Буль-Бульчык надзімаўся,
Так стараўся,
Напінаўся -
Лопнуў
Небарака
Буль.

Не знайшоў ніхто дасюль
Нават следу анідзе -
Быццам пугай па вадзе,
Быццам бурбалка:
Буль,
Буль...
Ішло трое бабуль,
Бачаць, на дарозе - нуль.

Сталі бабкі талакой,
Разліваюцца ракой,
Слёзы коцяцца ў бабуль:
Мілы,
Слаўны
Буль,
Буль
Буль.

1977

Каментарыi: